Zachęcamy do śledzenia vloga dr. Ignacego Gdziebądzia, w którym prowadzi on różne eksperymenty kuchenne. Dzięki jego poradom możemy się dowiedzieć m.in. jak przyśpieszyć dojrzewanie bananów i jak nie płakać przy krojeniu cebuli. To wszystko okraszone dużą dawką wiedzy i humoru. Reszty dowiecie się oglądając!

Vlog powstał w ramach projektu „Nauka i technologia dla żywności”.

Mamy zaszczyt zaprosić Państwa na Konferencję upowszechniającą projekt „Nauka i technologia dla żywności”. Konferencja odbędzie się w dniu 17 września 2015 r. o godz. 10:00 w sali 214A, bud. A1 Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, ul. Komandorska 118/120.

PROGRAM KONFERENCJI

09:30–10:00 – Rejestracja uczestników

10:00–10:05 – Otwarcie konferencji, powitanie gości

10:05–10:20 – Informacja o projekcie „Nauka i technologia dla żywności” i przebiegu jego realizacji

10:20–10:50 – Wartość merytoryczna materiałów dydaktycznych wypracowanych w ramach projektu

10:50–11:20 – Innowacyjne rozwiązania pedagogiczne skuteczną drogą do efektywnego nauczania przedmiotów matematyczno-przyrodniczych na przykładzie projektu „Nauka i technologia dla żywności”

11:20–11:50 – Realizacja projektu z perspektywy Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

11:50–12:20 – Wnioski i doświadczenia z realizacji projektu z perspektywy szkoły

12:20–13:00 – Przerwa (lunch)

13:00–14:30 – Warsztaty:

Warsztat 1: interdyscyplinarny projekt dla II etapu edukacyjnego w praktyce

Warsztat 2: interdyscyplinarny projekt dla III etapu edukacyjnego w praktyce

Warsztat 3: interdyscyplinarny projekt dla IV etapu edukacyjnego w praktyce

Prosimy o potwierdzenie udziału do dnia 14.09.2015 r. poprzez wypełnienie formularza zgłoszeniowego lub kontakt pod nr telefonu 71 36 80 869.

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY

W ramach „Nauki i technologii dla żywności” trzy zespoły międzyszkolne opracowały 72 projekty badawcze wraz z instrukcjami dla uczniów, które stanowić będą cenne źródło materiałów do przeprowadzania interaktywnych, interesujących dla uczniów zajęć z zakresu przedmiotów matematyczno–przyrodniczych. Wszystkie powstałe projekty zostaną umieszczone w multimedialnej bibliotece, do której dostęp będą miały szkoły biorące udział w projekcie, te które zadeklarowały utworzenie klas autorskich w kolejnych latach szkolnych, a także inne placówki z Dolnego Śląska i Polski. Biblioteka, która będzie działała po zakończeniu projektu, pozwoli na wyszukiwanie materiałów wg słów kluczowych, pobieranie przez nauczycieli instrukcji dla uczniów i opisów projektów oraz ich stosowanie w szkołach. Uruchomienie jej na stronie internetowej planujemy na koniec października 2015 roku.

Z końcem roku szkolnego 2014/2015 kończymy również lekcje przeprowadzane w szkołach oraz zajęcia laboratoryjne w Instytucie Chemii i Technologii Żywności Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. W ramach projekty powstały programy nauczania z nowymi projektami do wykorzystania przez szkoły w kolejnych latach. Będą one także bezpłatnie udostępniane szkołom z całej Polski, które zgłoszą chęć uruchomienia w swojej placówce zajęć „Nauki i technologii dla żywności”.

Przez 10 miesięcy trwania projektu w zajęciach wzięło udział 339 uczniów z 15 szkół. Przerobili oni w trakcie 900 godzin lekcyjnych w szkołach 8 projektów badawczych. Działania w szkołach podstawowych, gimnazjach i liceach koordynowało 45 nauczycieli.

„Nauka i technologia dla żywności” spotkała się z uznaniem pedagogów i dyrektorów szkół, którzy zgłosili projekt jako innowację szkolną w następnych latach.

W załączniku dyplom, który otrzymaliśmy od jednej ze szkół.

20 czerwca odbędą się ostatnie zajęcia laboratoryjne w ramach naszego projektu „Nauka i technologia dla żywności”, w którym w roku szkolnym 2014/2015 uczestniczyło 15 dolnośląskich szkół.  W ostatnich dniach zajęć odwiedziliśmy dwa wrocławskie licea – Liceum Ogólnokształcące nr I  oraz Liceum Ogólnokształcące nr 11 w Zespole Szkół nr 19. Zespoły nauczycieli zaprezentowały nam swoje placówki i sale, w których odbywały się zajęcia w ramach projektu.

Aktualne zapotrzebowanie gospodarki oraz prognozy na kolejne dziesięciolecia wskazują duży popyt na dobrze wykształconych specjalistów z zakresu przedmiotów matematyczno – przyrodniczych. To inżynierowie różnych specjalności są i będą najczęściej poszukiwani na rynku pracy, i to oni mają największe szanse na realizację karier zawodowych. Tymczasem polskie szkoły nie zachęcają do nauki przedmiotów ścisłych, a polscy uczniowie wśród najmniej lubianych i najtrudniejszych przedmiotów zwykle nadal wskazują matematykę, fizykę i chemię. Według danych GUS liczba absolwentów kierunków ścisłych w Polsce w 2013 r. wynosiła niewiele ponad 18% ogółu absolwentów szkół wyższych i była wciąż niższa od średniej liczby absolwentów tych kierunków w Europie (23%). W ostatnich latach, co prawda, sytuacja zmienia się powoli na lepsze, głównie za sprawą aktywności podejmowanych w projektach finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, jednak zmiany wciąż są niewystarczające. Oprócz coraz częściej stosowanych aktywnych metod nauczania wspartych nowoczesnymi technologiami informatycznymi istnieje potrzeba modernizacji systemu edukacji tak, by możliwe było trwałe rozbudzenie ciekawości poznawczej uczniów w obszarze nauk ścisłych oraz stworzenie dobrych podstaw decyzyjnych (w oparciu o wiedzę, umiejętności i postawy) do podjęcia studiów i rozwoju zawodowego w tym obszarze. Jednym z rozwiązań, które powinno przynieść wymierne efekty w nauczaniu przedmiotów matematyczno – przyrodniczych jest wykorzystanie dobrych europejskich praktyk we współpracy szkół z uczelniami. Propozycją wartą upowszechnienia jest wdrażany w Niemczech od 2000 r. Program MINT, który zakłada współpracę w realizowanych przez uczniów na uczelniach interdyscyplinarnych projektach obejmujących materiał z matematyki, fizyki, chemii, biologii wspomagany narzędziami informatycznymi[1]. W ramach Programu uczniowie na poszczególnych etapach edukacyjnych mają możliwość praktycznego wykorzystania wiedzy zdobytej w trakcie lekcji. Jest to edukacja oparta na przejrzystych treściach i bezpośrednich odwołaniach, na eksperymentach, demonstracjach i prezentacjach wykonywanych przez uczniów, a nie przez nauczycieli. Dzięki powszechnemu wdrożeniu w życie założeń programu udział absolwentów kierunków ścisłych w Niemczech przekracza 28% ogółu absolwentów uczelni i należy do najwyższych w Europie.

Projekt Nauka i technologia dla żywności[2] finansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach POKL, działanie 3.4 jest próbą wykorzystania dobrych praktyk z Niemiec na polskim gruncie. W projekcie uczniowie z 15 dolnośląskich szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych mieli możliwość w roku szkolnym 2014/2015 pilotażowej realizacji interdyscyplinarnych projektów z wykorzystaniem infrastruktury badawczej Wydziału Inżynieryjno – Ekonomicznego Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Raz w miesiącu każda ze szkół przyjeżdżała na Uniwersytet i realizowała projekt przygotowany przez pracowników naukowo – dydaktycznych uczelni z zakresu mikrobiologii, fizyki czy chemii. Na początku w laboratoriach fizykochemicznych lub biologicznych uczniowie wykonywali eksperymenty badawcze, potem w laboratoriach komputerowych dokonywali obliczeń i przygotowywali prezentacje projektowe. Tematyka żywnościowa projektów pozwoliła na interdyscyplinarne podejście do treści programowych z przedmiotów ścisłych na drugim, trzecim i czwartym etapie edukacyjnym.

W projekcie opracowano 3 interdyscyplinarne innowacyjne programy Nauka i technologia dla żywności ostatecznie realizowane w klasach innowatorskich przy współpracy z uczelnią. Nauczyciele przedmiotów matematyczno – przyrodniczych ze szkół biorących udział w projekcie mieli możliwość podniesienia swoich kompetencji w zakresie nauczania interdyscyplinarnego. Oprócz szkoleń przygotowujących do pracy w projekcie uczestniczyli w wizycie studyjnej w Niemczech, gdzie mieli okazję praktycznej obserwacji działań służących promowaniu matematyki, przedmiotów przyrodniczych, techniki i informatyki (MINT) w niemieckich szkołach. Uczestniczyli również w typowych warsztatach organizowanych dla szkół na renomowanych uczelniach. W projekcie powstały 72 interdyscyplinarne projekty (po 24 na drugim, trzecim i czwartym etapie edukacyjnym) wypracowane przez metodyków, pracowników Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu i nauczycieli przedmiotów matematyczno – przyrodniczych biorących udział w projekcie.

W Polsce dotychczas współpraca szkół z uczelniami ma raczej incydentalny charakter. Jednak podejmowane działania np. w ramach festiwali nauki, uniwersytetów dziecięcych czy projektów finansowanych z zewnętrznych źródeł wskazują na duży potencjał, olbrzymie zapotrzebowanie na tego typu aktywności i obopólne korzyści. Dzięki współpracy z uczelniami szkoły mają możliwość uatrakcyjnienia zajęć i rozbudzenia wśród uczniów ciekawości badawczej. Uczelnie natomiast mogą w ten sposób działać na rzecz pozyskania dobrze przygotowanych potencjalnych studentów, co przy coraz bardziej widocznym w ich murach niżu demograficznym jest szczególnie ważne. W tym kontekście za bardzo cenną uznać należy inicjatywę zaproponowaną w projekcie Nauka i technologia dla żywności[3].

Wszelkie informacje o projekcie i wypracowanych rezultatach można znaleźć na stronie www.ntz.dobrekadry.pl We wrześniu i październiku 2015 r. planujemy szereg działań przygotowujących dla szkół, które będą chciały wdrożyć interdyscyplinarny innowacyjny program Nauka i technologia dla żywności. Serdecznie zapraszamy do wykorzystania w praktyce naszych rozwiązań. Szkoły zainteresowane wdrożeniem prosimy także o kontakt z biurem projektu[4].


[1] Słowo MINT jest skrótowcem i zostało utworzone od niemieckich nazw matematyki, informatyki, przedmiotów przyrodniczych oraz techniki (Mathematik, Informatik, Naturwissenschaft i Technik = MINT). Stosowane jest w krajach niemieckiego obszaru językowego na wszystkich etapach edukacji w odniesieniu do wyżej wymienionych przedmiotów, jak również zawodów, do których wykonywania niezbędna jest wiedza i umiejętności zdobyte w obszarze matematyki, nauk przyrodniczych, informatyki i techniki. Skrótem MINT określa się więc zarówno wymienioną grupę przedmiotów (przedmioty MINT), jak również kierunki studiów (studia MINT), zawody (zawody MINT) oraz najbardziej innowacyjny sektor gospodarki (sektor MINT).

[2] Projekt „Nauka i technologia dla żywności”, nr POKL.03.03.04-00-028/12, Lier proejtu: Dobre Kadry. Centrum badawczo-szkoleniowe Sp. z o.o., Partner projektu: Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, okres realizacji: 01.07.2014 – 31.10.2015

[3] W projekcie przygotowano przewodniki dla nauczycieli chcących wdrożyć w swoich szkołach wypracowany innowacyjny program, m.in. opracowane w formule e-lerningowej materiały dla nauczycieli oraz biblioteka interdyscyplinarnych projektów.

[4] Biuro projektu: Dobre Kadry Sp. z o.o., ul. Jęczmienna 10/1, 53-507 Wrocław

Od kilku lat w Polsce trwa dyskusja o potrzebie zmian w nauczaniu przedmiotów ścisłych w szkołach na wszystkich etapach edukacyjnych. Z jednej strony podkreśla się nadmierne stosowanie metod podawczych i przeładowanie programu, z drugiej konieczność szerszego wprowadzenia eksperymentu naukowego dla podniesienia efektywności i atrakcyjności kształcenia. Nauczyciele wskazują na brak czasu, a często chęci i umiejętności, aby uczyć przedmiotów ścisłych w sposób kompleksowy, z pokazaniem zależności między przedmiotami. Małe znaczenie przypisuje się procesowi analizowania danych zebranych podczas doświadczeń przeprowadzonych na lekcji fizyki czy chemii, formułowania wniosków czy wspomagania procesu nauczania nowoczesnymi technologiami. Badania porównawcze nie stawiają Polski w dobrym świetle. Według wyników testów PISA Polska wobec średniej OECD ma znacznie więcej uczniów w średnich przedziałach i mniej w skrajnych poziomach umiejętności. Oznacza to, że mamy mniej uczniów słabych (co cieszy i jest prawdopodobnie jednym z efektów wdrażania finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego programów wyrównawczych w szkołach) ale również znacznie mniej uczniów dobrych i bardzo dobrych (Finlandia ma relatywnie blisko 2 razy więcej uczniów na 5 i 6 poziomie umiejętności niż Polska). To ostatnie wskazuje, że nie mamy dla uczniów uzdolnionych atrakcyjnej oferty. W konsekwencji nie potrafimy zaszczepić i utrzymać w nich ciekawości poznawczej.

Jednym z rozwiązań, które powinno przynieść wymierne efekty w nauczania przedmiotów matematyczno – przyrodniczych jest wykorzystanie dobrych europejskich praktyk we współpracy szkół z uczelniami. Propozycją wartą upowszechnienia jest wdrażany w Niemczech od 2000 r. Program MINT, który zakłada współpracę w realizowanych przez uczniów na uczelniach interdyscyplinarnych projektach obejmujących materiał z matematyki, fizyki, chemii, biologii wspomagany narzędziami informatycznymi[1]. Program MINT opiera się na kilku założeniach teoretycznych, które w skrócie można przedstawić następująco. Przede wszystkim ciekawość poznawczą oraz zainteresowania  zjawiskami występującymi w otaczającym nas świecie wzbudzamy u jak najmłodszych uczniów (szczególnie dziewcząt), a proces ten utrzymujemy u uczniów nieco starszych poprzez kształtowanie pasji odkrywcy i eksperymentatora. Są to działania do zrealizowania na pierwszym i drugim etapie edukacyjnym. U uczniów starszych kontynuujemy rozwój wiedzy, umiejętności i kompetencji w obszarze MINT, głównie poprzez wskazywanie związków ze zjawiskami występującymi w otaczającej nas rzeczywistości oraz uwzględnienie nauczania problemowego (trzeci/czwarty etap edukacyjny). Warto w tym czasie pokazywać uczniom  możliwości i szanse dalszej edukacji w obszarze MINT. Wśród uczniów ostatnich klas szkół ponadgimnazjalnych oraz studentów pogłębiamy zainteresowania w obszarze MINT oraz promujemy możliwości rozwoju zawodowego w tym obszarze. Takie podejście pozwala na realizację dwóch celów zapewniających skuteczność edukacji w obszarze przedmiotów matematyczno – przyrodniczych. Pierwszy z nich to przekazanie uczniom odpowiednich kompetencji, które pozwolą im na zrozumienie zjawisk i procesów występujących w przyrodzie i technice, jak również rozumienie ich wpływu na procesy społeczne, gospodarcze i kulturowe. Drugi cel to odpowiednio wczesne rozpoznawanie i stałe rozwijanie mocnych stron uczniów tak, by w trakcie swojej edukacji i później realizowanej kariery zawodowej mogli stale, zgodnie z ideą uczenia się przez całe życie, rozwijać swoje predyspozycje w obszarze MINT. Obydwa cele wymagają stosowania odpowiednich i zróżnicowanych metod nauczania. Jest to edukacja oparta na przejrzystych treściach i bezpośrednich odwołaniach, na eksperymentach, demonstracjach i prezentacjach wykonywanych przez uczniów, a nie przez nauczycieli.

Zastosowane w Niemczech rozwiązanie jest efektywne, skuteczne, a przede wszystkim wynika ze stale rosnącego zapotrzebowania obecnej gospodarki na specjalistów w obszarze MINT. Największe znaczenie dla sukcesu rozwiązania ma podejście pedagogiczne nauczycieli i metody stosowane w nauczaniu, jak również ciągłość prowadzonych działań edukacyjnych na wszystkich etapach edukacji.

Dobre praktyki z Niemiec stały się inspiracją do realizacji projektu Nauka i technologia dla żywności[2] finansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach POKL, działanie 3.4. W projekcie współpraca szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych z Wydziałem Inżynieryjno – Ekonomicznym Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu pozwoliła na realizację dostosowanych do etapu edukacyjnego ucznia interdyscyplinarnych projektów z wykorzystaniem infrastruktury badawczej uczelni. Uczniowie sami prowadzili doświadczenia z zakresu fizyki, chemii czy biologii, a następnie opracowywali wyniki z wykorzystaniem wiedzy matematycznej i nowoczesnych technologii informatycznych. Tematyka żywnościowa wypracowanych przez nauczycieli i pracowników naukowo – dydaktycznych uczelni projektów pozwoliła na interdyscyplinarne podejście do treści programowych z przedmiotów ścisłych na drugim, trzecim i czwartym etapie edukacyjnym. W projekcie opracowano 3 interdyscyplinarne innowacyjne programy Nauka i technologia dla żywności ostatecznie realizowane w klasach innowatorskich przy współpracy z uczelnią. W pilotażowym wdrożeniu programu w roku szkolnym 2014/2015 wzięło udział 15 szkół z województwa dolnośląskiego. Pierwsze oceny rezultatów realizacji projektu są bardzo zachęcające. Projekt umożliwił uatrakcyjnienie zajęć poprzez wykonywanie przez uczniów eksperymentów, rozbudził w nich ciekawość badawczą poprzez nową formułę lekcji opartą o uniwersyteckie wzorce, pozwolił też na rozwój uczniów szczególnie uzdolnionych – na każdym etapie przygotowano nakładki na program dla takich uczniów realizujące materiał wykraczający poza podstawę programową. Korzystne rezultaty są również po stronie nauczycieli – projekt przyczynił się do podniesienia kompetencji nauczycieli przedmiotów matematyczno – przyrodniczych w zakresie nauczania interdyscyplinarnego.

W projekcie przygotowano przewodniki dla nauczycieli chcących wdrożyć w swoich szkołach wypracowany innowacyjny program. Na stronie internetowej projektu www.ntz.dobrekadry.pl znajdują się opracowane w formule e-lerningowej materiały dla nauczycieli oraz biblioteka interdyscyplinarnych projektów. Serdecznie zapraszamy do wykorzystania w praktyce naszych rozwiązań. Szkoły zainteresowane wdrożeniem prosimy także o kontakt z biurem projektu[3].


[1] Słowo MINT jest skrótowcem i zostało utworzone od niemieckich nazw matematyki, informatyki, przedmiotów przyrodniczych oraz techniki (Mathematik, Informatik, Naturwissenschaft i Technik = MINT). Stosowane jest w krajach niemieckiego obszaru językowego na wszystkich poziomach edukacji w odniesieniu do wyżej wymienionych przedmiotów, jak również zawodów, do których wykonywania niezbędna jest wiedza i umiejętności zdobyte w obszarze matematyki, nauk przyrodniczych, informatyki i techniki. Skrótem MINT określa się więc zarówno wymienioną grupę przedmiotów (przedmioty MINT), jak również kierunki studiów (studia MINT), zawody (zawody MINT) oraz najbardziej innowacyjny sektor gospodarki (sektor MINT).

[2] Projekt „Nauka i technologia dla żywności”, nr POKL.03.03.04-00-028/12, Lier proejtu: Dobre Kadry. Centrum badawczo-szkoleniowe Sp. z o.o., Partner projektu: Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, okres realizacji: 01.07.2014 – 31.10.2015

[3] Biuro projektu: Dobre Kadry Sp. z o.o., ul. Jęczmienna 10/1, 53-507 Wrocław

Dzieci w szkołach pracują już w nowych laboratoryjnych uniformach. Piętnaście szkół biorących udział w projekcie otrzymało zestawy specjalistycznych fartuchów laboratoryjnych, okularów ochronnych oraz rękawic odpornych na działanie substancji chemicznych. Dzięki kolejnym materiałom, dzieci mogą przeprowadzać więcej doświadczeń w trakcie zajęć lekcyjnych.